|
HISTORIA GRY
Gra bingo wykształciła się z bardzo popularniej niegdyś gry beano. W pierwotnej wersji specjalne dyski z numerami losowano z pudełka po cygarach. Zawodnicy zaznaczali na swoich kartach pola ziarnami fasoli stąd nazwa gry. Beano krzyczano gdy padła wygrana. Dokładnie nie wiadomo skąd pochodzi bingo ponieważ gra znana była na wielu kontynentach od setek lat.
Jedna z historii głosi, że gra pochodzi od znanej we Włoszech loterii, która rozgrywana była w każdą sobotę. Pod koniec lat siedemdziesiątych osiemnastego wieku grę prawdopodobnie przeniesiono do Francji. Tam pod nazwą Le lotto zagościła się na dworach i grywali w nią zamożni Francuzi. Swoją wersję gry bingo stworzyli Niemcy, którzy na początku dziewiętnastego wieku za jej pomocą uczyli dzieci działań matematycznych. Metoda ta przynosiła szybkie i bardzo skuteczne rezultaty.
Szacuje się, że gra dotarła do Stanów Zjednoczonych w latach trzydziestych dwudziestego wieku. Jak wcześniej było wspomniane nazywana była beano. Pierwszym regionem, który rozgrywał partie w beano była Atlanta w stanie Georgia. Gra cieszyła się powodzeniem podczas zabaw karnawałowych. Następnie gra ewoluowała do tego stanu, który znany jest obecnie.
Nazwę bingo wymyślił Edwin Lowe, który zajmował się sprzedażą zabawek w Nowym Jorku. Do współpracy zatrudnił Carla Lefflera i razem stworzyli znaną dziś na całym świecie grę liczbową. Udało im się zwiększyć ilość możliwych kombinacji na planszach wyrabianych na potrzebę gry. Dobry interes i możliwość pomnożenia budżetu widział w bingo ksiądz z Pensylwanii. Rozgrywki odbywały się w kościele i wierni chętnie na nie uczęszczali.
Obecnie cały biznes związany z grą bingo przynosi blisko 90 milionów dolarów każdego tygodnia. Mimo, że forma trochę się zmieniła nadal budzi wiele pozytywnych emocji i wspomnień zwłaszcza u starszych graczy.
|
